Medycyna rodzinna – dział medycyny zajmujący się kwestiami zagwarantowania wszystkim członkom rodziny, będącej pod opieką lekarza rodzinnego, kompleksowej opieki medycznej. Za początek medycyny rodzinnej w Polsce uznaje się[potrzebne źródło] dzień 23 czerwca 1992, gdy odbyło się spotkanie założycielskie Kolegium Lekarzy Rodzinnych w Polsce.

 

Lekarz rodzinny jest zwykle pierwszym ogniwem w systemie, zapewniając tak zwaną podstawową opiekę zdrowotną. W swojej codziennej pracy samodzielnie konsultuje zarówno dzieci jak i dorosłych niezależnie od powodu konsultacji, w razie potrzeby współpracując z lekarzami konsultantami pracującymi w Ambulatoryjnej Opiece Specjalistycznej (AOS), a także kierując pacjentów do diagnostyki i leczenia w placówkach specjalistycznych (szpitale). Zasadniczym celem medycyny rodzinnej jest utrzymywanie pacjentów w dobrej kondycji psychicznej i fizycznej poprzez stosowanie profilaktyki i leczenie najczęstszych schorzeń. Medycyna rodzinna wymaga interdyscyplinarnego podejścia do pacjenta z uwzględnieniem jego osoby jako całości wraz z jego rodziną, otoczeniem i całą społecznością.